Selfimposed limitations
Deze installatie onderzoekt hoe sterke sociale, culturele en digitale structuren onze waarneming beïnvloeden. We verliezen ons vaak in gepolariseerde algoritmes en zien slechts een gefilterd beeld van de wereld en elkaar.
Hoe representatief is ons ‘raam op de wereld’? En hoe vervreemden we ons van elkaar terwijl onze leefruimte – in dit werk de woonkamer – een hoofdrol krijgt
De woonkamer als kooi, de kooi als woonkamer.
Mijn leven veranderde drastisch toen een onbekende man op een nacht in mijn woonkamer binnendrong. Het verlies van veiligheid en controle vormt een rode draad in mijn werk. Deze persoonlijke ervaring vertaalt zich naar installaties, interventies en performances waarin het publiek wordt geconfronteerd met de spanning tussen aanwezigheid en beperking, vrijheid en gevangen zijn, intern en extern.
Het werk combineert video, geluid en fysieke objecten om een reflectieve en soms ongemakkelijke ruimte te creëren waarin bezoekers de grenzen van hun eigen perceptie kunnen ervaren.

